Nieske Blaauw: ‘Beter een goede Buur in Vijfheerenlanden’

Een cliché is een cliché omdat ie waar is. Iedereen weet hoe waardevol een buur kan zijn als je je sleutels bent vergeten, de planten in de vakantie verzorgd moeten worden of een pakketje aangenomen wordt onder werktijd.

Foto van Nieske BlaauwEen cliché is een cliché omdat ie waar is. Iedereen weet hoe waardevol een buur kan zijn als je je sleutels bent vergeten, de planten in de vakantie verzorgd moeten worden of een pakketje aangenomen wordt onder werktijd.

Van die zaken, waarbij je niets hebt aan verre vrienden, maar buren elkaar uit de brand kunnen helpen. Logisch toch? “Kleine moeite, groot plezier”, zoals de postbode ons jaren geleden al toeriep.

Als we die lijn nou eens een heel klein stukje doortrekken.

Die goede buur, zou die ook niet eens in de week de kliko buiten kunnen zetten voor de hoogbejaarde buurman die zo’n volle kar niet meer kan duwen.
Of waarom niet even ‘om het hoekje kijken’ als de gordijnen bij de buren aan het eind van de middag nog dicht zijn (ook al kom je gestrest uit de file en is je hoofd al bij wat-er-op-tafel-moet-komen). 
En als je de krant die je met de buurvrouw deelt brengt, kun je dan ook niet even checken of zij haar medicijnen ingenomen heeft of haar daarbij helpen?

Klinkt dat naar spruitjes of betutteling? Ik hoop oprecht van niet. Ik zie het als gewone betrokkenheid. Gewoon, omdat iedereen graag in een straat wil wonen waar zo met elkaar omgegaan wordt. 

Waarom ik dit thema hier behandel? Omdat alle bovengenoemde voorbeelden precies benoemen waar het om gaat wanneer we als zorg- en welzijnprofessionals ingewikkeld jargon gebruiken zoals ‘afschalen van de 1e naar de 0de lijn’, of over ‘de transformatie.’ Omdat al die ‘kleine-moeite-groot-plezier-acties' zo cruciaal zijn om én onze zwaarbelaste zorgprofessionals helpen op de been te blijven én zo vreselijk veel doen voor het welbevinden van al die kwetsbare ‘buren’ die tot op hoge leeftijd thuis willen (en moeten) wonen.

Met dank aan Loesje: mijn wens voor Vijfheerenlanden is dat we elkaar allemaal buren noemen.

Nieske Blaauw
Directeur Welzijn Vianen

Tekst op Loesje-poster: Bij mij in de straat heten we allemaal buren