Regionale samenwerking in sociaal domein

We willen het zo graag, regionaal samenwerken. Het is ook nodig om de vele zorgtaken mogelijk te kunnen maken. Toch is de praktijk weerbarstig. Waar zit ‘m dat nou in?

We willen het zo graag, regionaal samenwerken. Het is ook nodig om de vele zorgtaken mogelijk te kunnen maken. Toch is de praktijk weerbarstig. Waar zit ‘m dat nou in?

Niemand is tegen samenwerken, maar veranderen is moeilijk. Je gaat niet zomaar “jouw” werkwijze aanpassen zonder echt overtuigd te zijn dat het beter is (de verleiding) of dat het anders misgaat (het ongeluk voorkomen). Heel menselijk dus om niet zomaar te veranderen. 

Verleiden vraagt veel inzet op dat we elkaar begrijpen, dezelfde taal spreken en goed luisteren. Vaak moeten we dezelfde opgaven aanpakken, maar lijkt het alsof we ons eigen “unieke” probleem hebben. Het probleem is niet uniek, maar hooguit de omstandigheden kunnen verschillend zijn. Voor een groot deel creëren we die zelf in de vorm van regels, werkafspraken en beleid. 

Hoe mooi zou het zijn als we regionaal samen achter één visie kunnen staan, die samen uitwerken naar de kansen voor samenwerking en elkaar helpen in het overbruggen van de verschillen? Uiteindelijk zijn alle inwoners gebaat bij meer eenheid in uitleg en aanpak en dezelfde taal tussen gemeenten en partners. Dat geeft ruimte aan slimmere samenwerking en veel minder vastzitten in structuren. Want dat is nodig om alle ontwikkelingen goed het hoofd te kunnen blijven bieden. 

Als gemeenten moeten we dus vertrouwen geven om deze beweging mogelijk te maken en moeten onze partners (mede) verantwoording nemen. Ik zie dat er stappen worden gezet in de goede richting. Mijn inzet richt zich op de verleiding, maar het is wel spannend of dat bijtijds lukt. Dreigende bezuinigingen om de zorg betaalbaar te houden en nieuwe spelregels vanuit het Rijk maken het er niet makkelijker op.


Stefan Vreeburg
Directeur Sociaal Domein, gemeente Vijfheerenlanden